De Krant van vanavond : Prins Laurent is het slachtoffer geworden van een "gezondheidsprobleem" terwijl hij in Sardinië op vakantie was. Hij heeft zich vervolgens in België laten opnemen, zo heeft het Koninklijk Paleis zopas laten weten. "Hij wenste dit probleem in België laten behandelen", aldus woordvoerder Pierre-Emmanuel De Bauw die geen verdere details over de toestand van de prins vrijgaf. (belga/dea)

Uit Plan B :

De koning bracht net een werkbezoek aan een sociaal woningcomplex in Napels toen een koosjer schaap van een balkon viel. Het dier viel op het koninklijke hoofd. Koning en schaap braken de nek. Een vreemd ongeval, maar niet geheel ongebruikelijk in Napels, waar men wel vaker slachtrijpe dieren op het balkon ophokte. Maes was zijn kantoor aan leegmaken, toen hij een telefoon kreeg van zijn collega bij de premier. Met de vraag of hij even alle Vlaamse ministers kon verwittigen. Nou, dat was met plezier gedaan, je kon niet alle dagen Groot Nieuws melden. En in die zin was een kabinetschef niet beter dan om het even welke ramptoerist.

Maes belde eerst Wijer. ‘Bob, ben je al op de hoogte? Koning Filip is een uur geleden verongelukt.’

Ok, datum klopt niet helemaal en het is een andere prins...maar  er is  een staatsgreep voorzien voor 20 augustus :

‘‘En al die berichten over gevechten en oproer en zo?’ Dat heeft de nieuwsdienst zelf verzonnen om wat aandacht te krijgen. Er zijn nooit straatgevechten geweest, het had ook geen zin om die te organiseren voor het radionieuws. En voor televisie beginnen de uitzendingen pas later. In de middag zat er een dipje in het scenario. Er was ruimte gemaakt voor een spontaan verzet, maar de scenaristen hadden er geen rekening mee gehouden dat er vandaag een Belgische ploeg staat in de finale van de wereldbeker beachvolley. En sinds die meisjes hun match in een string moeten spelen… Drie miljoen kijkers, heb ik me laten vertellen. Na de arrestaties was er niets meer gebeurd en CNN dreigde er al mee om de gehuurde zendtijd op te zeggen. De regie heeft in allerijl zelf een groep acteurs gevraagd om zo snel mogelijk ergens een paar ruiten te gaan breken. Waarop ze dan maar een leegstaand hotel op het Rogierplein in brand gestoken hebben. Prachtige beelden. Maar ze hebben ons wel laten weten dat de echte finale vanavond nog moet komen.’

En wie denkt dat Plan B niet profetisch is, wat lees ik in mijn krant van 8 augustus :

Maar dat clichébeeld wordt toch gecultiveerd door de internationale volleybalfederatie, die de maten van de bikini voorschrijft?
Mouha: 'En die zeggen dat de bikini's kleiner moesten, inderdaad.'
Van Breedam: 'Kleinere bikini's? Geen probleem. Mij maakt dat niets uit, die pogingen om een sport populairder te maken en te houden.'

Niet mis voor een boek uit 2007...En hou dus die staatsgreep maar in het oog...Ik ben alvast naar het buitenland gevlucht tot het hier weer veilig is...Sjuus !

En als je het zelf wil lezen :  http://www.starligne.be/planB/planB.aspx

 

 Wie het boek nog niet heeft kan de laatste exemplaren nu van mij kopen via : http://www.starligne.be/planB/planB.aspx 

En ik laat de 2 euro "auteursrechten vallen", dus nog 18 euro, verzending inbegrepen

Tja, soms geloof ik het zelf haast niet. Er zit veel in van mijn eigen "memoires" in Plan B, maar als ik de parallellen zie tussen de  totaal verzonnen "VSB" die een absolute meerderheid dreigt te krijgen en J.M De decker dezer dagen...
Ook merkwaardig hoe stil het over dit boek is geweest in de "officiele" pers, maar de internet recensies mochten er dan weer wel zijn. En het is eigenlijk goed verkocht ook zegt men mij...maar het stond nooit in Humo's toplijstje..hihi

 

Voila, en nu naar Stockholm

In het edito van De Morgen van gisteren schrijft Yves Desmet : "Het voorbeeld werd gegeven door Yves Leterme zelf, die tijdens de laatste boerenbetoging in Brussel zowaar zelf mee ging actievoeren. Dat een zetelend premier mee gaat actievoeren tegen zijn eigen regeringsbeleid, moet een primeur in de vaderlandse geschiedenis geweest zijn."

De Morgen blijft het doen : op zondag koppen ze :

15 juli: niemand wil het over plan B hebben

Nu was me ook wel opgevallen dat er in de kranten niet zoveel over mijn boekje verschenen is, maar nu blijken ook de politici geen Plan B te hebben. Nu dat kan snel opgelost worden. In de "betere boekhandel" zullen ze nog wel te bestellen zijn. En qua data zit De Morgen er een klein beetje naast. Het Plan B komt in mijn roman pas uit na 19 juli...2009. 

Dit weekend stond er in De Morgen een groot artikel waarbij de huiidige Amerikaanse verkiezingen vergeleken werden met de ondertussen al 2 jaar afgelopen topreeks "The West Wing". Iets wat ik heel goed herkende, want ik ben een absolute fan van die serie geweest. Een paar van de ideetjes uit Plan zijn zelfs door de West Wing "geïnspireerd". Het idee om een dictatuur te laten leiden door een populaire acteur uit een "politieke serie" heb ik opgepikt toen bij de vorige Amerikaanse verkiezingen er echt een campagne was "Bartlet for president". Inclusief bumperstickers om de West Wing president te laten verkiezen tot échte. En da's trouwens ook de reden waarom mijn dictator Bartels heet (ipv Bartlet) en om het helemaal intelllectueel te maken heet die acteur in het echt "Jos Conrad". Aangezien Bartlet door Martin Sheen gespeeld wordt, en die de hoofdrolspeler was van Apocalypse Now, wat een film is gebaseerd op Heart of Darkness van de auteur Joseph Conrad... Simpel hé.

 

Maar niet alleen de huidige Amerikaanse verkiezingen volgen de West Wing. Vrijdag lees ik in een artikel van Guy Tegenbos in De Standaard over het feit dat Belgische verkiezingen zonder splitsing van BHV ongrondwettelijk zouden zijn. Maar wat kan je daar tegen doen... "Senator Hugo Vandenberghe (CD&V) hield het nog wel voor mogelijk een klacht in te dienen bij het Hof in Straatsburg op grond van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Maar anderen hadden twijfels over de effectiviteit ervan.

Een mens schrijft een boek, het wordt tot zijn zeer aangename verrassing uitgegeven, het verkoopt goed, maar dan blijft toch die onzekerheid : wat vinden de lezers er van? Ik hoorde vroeger al wel eens dat ik een "vlotte pen" had, (al is dat de laatste 20 jaar dan toch vooral een vlot toetsenbord). Maar of ik een dik boek kon schrijven waar het verhaal de lezer blijft boeien..; het zou al héél pretentieus zijn als ik dat ook op voorhand durfde beweren.

En dus was het afwachten tot de boekbesprekingen gepubliceerd werden. Een Nobelprijs literatuur zat er niet in, daarvoor moet je eerst halfdood zijn. En al heb ik daartoe een verdienstelijke poging ondernomen in 2007, Doris Lessing was nog zieker dan ik...

In de "linkerkolom" van deze blog (rechts) stonden al een paar links naar recensies. En op 31 december publiceerde de mij onbekende Robin Aerts deze recensie op "Politics.be" : http://www.politics.be/recensies/407/

Wow, qua loftuiting kan dat tellen. En een paar dagen geleden schreef de mij wél goed bekende Dr. Jan Van Duppen ook een stukje over Plan B op zijn blog : http://www.janvanduppen.be/ , met véél citaten. Jan was Vlaams Volksvertegenwoordiger in "mijne tijd". En veruit een van de meest opmerkelijke. En yep, de broer van Dirk Van Duppen, de invoerder van het kiwimodel.  Jan werd redelijk hardhandig buitengegooid. Te origineel, te links, te tegendraads, en ergst van al, een befaamd liefhebber van poëzie...

En tja, dat hij denkt dat er échte gebeurtenissen meespelen in Plan B... dat kan ik niemand verwijten. Al zal ik dat bij latere processen blijven ontkennen !!!!

Ik heb het duidelijk niet van een vreemde. Mijn eigen moeder is ook aan het schrijven geslagen. Haar memoires. Voor iemand van 84 jaar die nog steeds wérkt (echt waar) is dat een flinke opgave. En het eerste hoofdstuk is al af, en mocht ik eens nalezen. Begint bij haar geboorte in 1923 en dit eerste stuk loopt tot ergens net voor de tweede wereldoorlog. Ik ben natuurlijk bijzonder geïnteresseerd in wat nog volgt. Er is zo'n verhaal over een romance tussen mijn eigenste moe en een Sabena Piloot. Daar wil ik wel eens het fijne van weten.

Maar dit eerste deeltje is ook al zeer lezenswaardig, en bij momenten zelfs goede literatuur. Het verhaal hoe ze als klein meisje met een truukje de biechtstoel ontvluchtte maar in haar vlucht tegen een elektriciteitspaal aanliep. Flinke hoofdwonde en heur haar moest er af. Tot grote vreugde van de nonnekes, want die verplichtten haar op "gewone" dagen al om haar hoofd in een emmer water te steken. De Duivel zat in haar krullen....

En zo staan er nog wel een aantal boeiende (voor mij toch) stukjes over het Schone Roomse leven onder de torens van Oostakker-Lourdes. Want uiteindelijk staat ze al van haar zevende in de horeca. Had er zelf nooit aan gedacht hoe goed de crisis van de jaren dertig was voor de horeca in zo'n bedevaartsoord. Want de mensen hadden véél miserie en gingen dus vaak ter bedevaart. En daar hoorde toch een wafel en een koffie bij? Mijn grootvader had toen "Lusthof Sint Bernadette" geopend. En tja, met 15 kinderen, waarvan een 8tal meisjes kan ik me wel iets inbeelde bij zo'n lusthof...

 

En ik kreeg van Blogvriendin Tandarts Anneke de tip dat ik de blog van Tessa Vermeiren eens moest gaan bekijken. En wow... ik sta er in ! En tegelijk verdient ze daar een pak zure reacties van "Knack lezers" aan. Terwijl haar stukje niet meer doet dan een paar vragen stellen bij de dure dineetjes van de onderhandelaars ( desgewenst kan ik daar nog een paar verhalen over schrijven...héhé) vinden een paar lezers dit een goede plek om af te rekenen met de ganse Knack en haar in het bijzonder. Maar goed, surf er héén en zet er zelf uw gedacht bij. En wie daar (zoals een andere ) ook schrijft dat hij niet met Tessa naar de Clos St Denis wil, mag altijd met mij naar het frietkot hier op de Zwijnaardsesteenweg!

Ik zal uit discretie zijn naam niet vermelden, maar een niet onbelangrijk Vlaams politicus mailde me. Hij had immers Plan B gelezen en zie eens wat ie schrijft :

 

Tja, je zou voor minder glunderen. Maar ik keek al een tijd op van de reactie van veel andere "insiders" : goed herkenbaar.  Ik antwoordde dan doorgaans : in mijn boek zuipen de ministers, zitten achter de vrouwen en maken mekaar kapot. Wat vind je er zo herkenbaar aan? Maar die laatste reactie is nog een stap verder. Want het betekent dat mijn lezer - een belangrijk politicus-  het vervalsen van de verkiezingen, een staatsgreep en/of een dictatuur in Vlaanderen niet meer uitsluit. En begrijp me niet verkeerd : ik denk echt niet dat hij dat zélf ooit overweegt. Maar wel dat de moraliteit van sommige van zijn collega's  niet overschat. Wat ik dus ook niet deed in mijn romanneke.

 En eigenlijk, als ik de politicologen vorige week in De Standaard lees over de huidige krisis, dan zitten ze ook niet zo ver meer van mijn "analyse". Want zij verwijten de huidige generatie politici zonder meer van amateurisme en geknoei. Tja, ze hebben ondertussen natuurlijk wel een paar uitstekende adviseurs aan kant gezet, denk ik dan. Maar da's mijn pretentie, niet op letten.

In mijn boek steunen de media de staatsgreep omdat het goed is voor de verkoop, en ik heb nu toch ook heel sterk het gevoel dat de media blijven aansturen op een stevige krisis met Wallonië omdat zo'n spektakel goed is voor de oplage. Want Vlaanderen eist wel een "grote staatshervorming", maar ik heb eigenlijk nog maar zelden iets gelezen over wat dat precies moet inhouden. Zou De Standaard daar misschien niet op de details ingaan om élk akkoord te kunnen bestempelen als "te weinig". Mmm, misschien zit hier iets in voor een nieuwe roman...

 

 

Ik zal niet beweren dat er voor mijn standje een even lange rij stond als  voor Pieter Aspe, maar ik mocht zelf toch ook niet klagen. Toch niet voor een totaal onbekende debutant. Toen ik m'n plaats innnam stond er al een bloedmooie vrouw in mijn boekse te bladeren...en ze kocht het nog ook. Voor Hilde, mocht ik er in schrijven, ik zal ze niet rap vergeten. En dan kwamen toch regelmatig andere mensen mijn roman ophalen. Bekende en minder bekende. Ik moet bekennen dat ik sinds mijn valpartij wat worstel met namen en gezichten. Dus toen "Nancy"  (in gezelschap van haar man en kinderen) beweerde dat ik haar normaliter "mijn engelken" noemde, was ik even verloren. Ik sluit niets uit, je weet maar nooit hé. En een van de volgende klanten herkende ik na een tijdje wel, al had ik hem in 20 jaar niet meer gezien. Oude kompaan uit mijn extreem-linkse studentenperiode. Kocht dus ook mijn anti-democratisch en anti-politiek boek... Misschien zal hij me nog ter verantwoording roepen, wie weet....

Alla, ik vond het een leuke namiddag.

 

Dinsdagavond mocht ik naar de openingsreceptie van de Boekenbeurs. Jawadde, zoveel volk... er liepen er daar volgens mij méér rond dan er in Vlaanderen mensen zijn die al eens een boek lezen.  Eerst een half uur parkeerplaats gezorgd, en dan zijn we maar naar de VIP-parking gereden. Om dan met een Jaguar voor de deur van de beurs te worden gezet. Volgende keer toch maar het openbaar vervoer denk ik.. En eens binnen was de enorm grote stand van Standaard Uitgeverij / Manteau ook totaal volgelopen. Net een extra openingsdag, zegden ze me. Maar er waren wel héél veel BV's. Ik las trouwens dat dat de nieuwe mode is, bekende acteurs, sportlui, enzovoorts die over hun wedervaren een boekje schrijven. Als ze genoeg fans hebben verkoopt dat als zot hé. En dan boeken over alle mogelijke ziektes... Even bedacht ik zelfs : misschien moet ik er eens eentje schrijven over coma-patienten...héhé. Al bestaat er al eentje over "Niet Aangeboren Hersenletsels", het vrij aangrijpende "Over Hoop' van Sabine Cocquyt. Niet al haar slachtoffers komen er zo goed uit als ik...

En nu zaterdag is de grote dag hé....Zaal 4, van 1 tot 3 'smiddags. En in een anders deeltje van de stand tekent op dat moment Marc De Bel, dus waren mijn dochters opeens ook enorm geïnteresseerd in de boekenbeurs. Al vond ik het wel grappig, de kleinste (Marthe) had vorige zaterdag tegen haar scoutsleiding verteld dat ze deze week niet kon komen omdat ze naar de boekenbeurs moest. "Waarom moet je? vroeg de Akela". "Mijn papa moet daar zijn boek signeren". Marthe kwam thuis met de mededeling dat ze haar niet geloofden en dat ze dachten dat het een grapje was. Dus ja, misschien is dit allemaal nog een hallucinatie van na mijn ongeval. Al ligt hier toch een dik boek met mijn naam op hoor.... woohaa!

Wow, sinds gisteren staat de eerste recensie van Plan B op het net, op mijn favoriete Blog dan nog (na deze natuurlijk...) : Gent Blogt

En alhoewel een paar lezers me al lieten weten dat ze het een best leesbaar boek vonden, is deze recensie de eerste echt onafhankelijke kritiek. En ik kan er goed mee leven hoor. Alleen is het grappig hoe iedereen denkt dat bijna al wat ik mijn politici laat doen op "echte feiten" gebaseerd is. "Ik kon me tijdens het lezen niet van de indruk ontdoen dat Geert net iets te gretig uitpakt met insinuaties en sappige roddels uit de buurt van het park van Brussel"  Het is waar,ik insinueer en roddel veel, maar het gekke is dat bijna niemand in twijfel trekt dat dat soort gedrag te verwachten valt van onze eerste burgers. Je zal er maar mee getrouwd zijn denk ik dan... Nu ja, ik ben geen haar beter hoor. Toen ik dit voorjaar een "Siciliaans reisverslag" dachten nogal wat vrienden dat het écht was. Alhoewel ik er zelf een paar moorden in pleeg...

De wens is natuurlijk de vader van de gedachte...

 

En om mijn dag van gisteren helemaal goed te maken, mocht ik ook optreden in een proefopname voor een nieuw tv-programma. Maar je moet nog niet jaar je video-recorder grijpen, de eerste uitzending (na een andere opname) wordt pas voorzien voor januari 2008.  Maar het is echt wel eens leuk om doen, schminken, dan naar de studio, al die BV's zien die daar tegelijk voor de opname van de zevende dag kwamen ( en vooral al het levend publiek dat ze daarvoor optrommelen..) en dan eens over mijn boek op TV mogen praten. Een ego-boost van jewelste, en ik had al niet veel meer nodig...haha

Ik heb natuurlijk vanmorgen al het interview met uw dienaar in Het Laatste Nieuws gelezen. En ik moet eerlijk zijn, het is niet echt mijn smaak. Het robbertje vechten met Caroline Gennez, dat ook in De Standaard word hernomen, pfft, ze hernemen wat ik daarover tegen De Morgen heb gezegd, en wat ondertussen ook wel bevestigd werd door andere mensen die haar in die oude tijd meemaakten. En haar reactie dat ik ook geen "onvergetelijke indruk heb nagelaten als kabinetschef".. Het zal wel kloppen zeker, anders hadden ze me zo niet aan de deur gezet.. 

 

Maar als niet lid heb ik wel andere dingen aan mijn hoofd dan die voorzittersverkiezingen.  Maar goed, ik zou het écht wel zien zitten als Freddy Willockx, Frank Beke of Herman Balthazar de partij terug op sporen zouden zetten. Dat zijn tenminste mensen die zichzelf niet meer moeten bewijzen en een grote reputatie hebben.

Maar dat Plan B niet meteen een fraai beeld van de politieke wereld schetst. Tja, zoals de SP.A me na vijftien jaar buitengooide, maar ook de jaren nadien me nog "achtervolgde"  (ik ga niet in details treden, de verantwoordelijken zullen wel weten waarover ik het heb).... Hoe wil je dan dat ik nog een fraai beeld van de politiek schets hé. Maar Plan B is echt geen anti-socialistisch boek. But they're so vain, they probably think this book is about them... hahaha

En in een goeie roman moet het wat swingen hé. De dagdagelijkse praktijk is eigenlijk vrij saai. Maar af en toe gebeurde er wel eens iets ...opmerkelijks. En er gingen veel vette roddels rond. En sommige daarvan (lang niet allemaal) heb ik in Plan B gebruikt...om mijn personages wat kleur te geven..

En zoals ik in De Morgen ook opmerkte : het is eigenlijk beangstigend hoeveel mensen mijn boek "herkenbaar vinden". Alsof politici niet anders doen dan zuipen, achter de vrouwen (of mannen) zitten en mekaar vermoorden... Het milieu is er blijkbaar nog op achteruitgegaan sinds mijn tijd haha...

 

 

Vandaag ben ik geïnterviewd door Het Laatste Nieuws. Wat eigenlijk wel grappig is want het is hun "hoofdredacteur" die in 2009 het sterkste pleidooi voor de dictatuur uitschrijft...in Plan B dan toch. Maar de journalist wist me ook te melden dat Caroline Gennez naar de redactie een reactie had gestuurd op mijn - al bij al nog vriendelijke uitspraken over haar in De Morgen. Met de mededeling dat ik ook geen grote indruk had nagelaten als kabinetschef (tiens, waarom hebben ze me dan 10 jaar op die stek gelaten...) en dat we nooit vrienden geweest zijn (dat klopt eigenlijk wel )

Het is wel wat beangstigend hoe ik in mijn rol van auteur van een (overigens goed verkopende roman) steeds meer uitspraken moet doen over politiek. Terwijl ik daarbij enerzijds mijn eigen roman niet te veel au serieux wil pakken, maar anderzijds ook niet wil doen alsof het allemààl uit de lucht gegrepen is... En ik wil wel antwoorden geven op vragen van journalisten (allemaal goed voor de verkoop hé), maar weet ik veel hoe het met de SP.A nu verder moet enzovoorts... Maar goed, de kandidaat voorzitster kende me toch nog, en nu heeft ze ook een goeie reden waarom we geen vrienden waren...haha

 

 

Over mediabelangstelling moet ik dezer dagen niet klagen. En gelukkig niet meer omdat ik in juni op mijn hoofd gevallen ben... Maar toen Walter Pauli van De Morgen me vrijdagmiddag kwam interviewen was ik behoorlijk zenuwachtig. Pauli is volgens mij écht de beste wetstraatjournalist van de geschreven pers in Vlaanderen. En wat ik een beetje vreesde bleek ook waar : hij had beter dan gelijk wie door wie er achter de op echte feiten gebaseerde verhaaltjes in Plan B zat. En aangezien ik op een eerlijke vraag altijd een eerlijk antwoord geef, kon ik in veel geval enkel bevestigen dat zijn vermoeden klopte. Maar gelukkig heeft hij de namen niet verklapt, zo hebben de lezers nog wat te doen hihi..

Al zal het artikel wellicht nog het meest bijblijven bij sommigen door het voorpaginanieuws dat ik elektronisch stemmen in de huidige vorm niet vertrouw. Maar daar sta ik gelukkig op het zelfde standpunt als een zeer erudiete groep Vlaamse professoren van alle universiteiten die dezer dagen het elektronisch en internet-stemmen onderzoeken en er de Ministers van Binnenlandse Zaken over adviseren. En wat ik er tot nu toe van las bevestigt gelukkig dat ze zich op hetzelfde standpunt plaatsen als een Amerikaanse studiegroep (na de verkiezingen in Florida) en deze week besloot ook de Nederlandse regering komaf te maken met de stemcomputers. 

 

En verder is er nog mijn niet zo lieve mening over kandidaat SP.A-voorzitster Caroline Gennez, maar da's voor een stuk gebaseerd op mijn eigen ervaringen met haar, én op de mening van veel huidige SP.A-leden die er mij al eens over aanspreken. Laat ik zeggen dat het niet evident is om een voorzitster te kiezen die zélf nog vertrouwen moeten opbouwen in de partij die ook véél aan vertrouwen van de burgers verloren is...

 

Maar goed, het schijnt dat mijn foto in het paginagrote interview niet slecht is, en in het politieke milieu is dat vaak àl dat telde...hihi. En na het schrijven van Plan B zal het iedereen wel duidelijk zijn dat ik niet direct nog kandidaat ben om nog terug naar dat milieu te trekken. Maar een groot schrijver, da's nu wél een echte ambitie. Hopelijk vinden mijn lezers het boek geen miskoop....

Morgen verschijnt een schoon interview met u dienaar in Het Nieuwsblad op Zondag. De journalist had zich grondig voorbereid en zowel Plan B als Plan Blog goed gelezen. En natuurlijk wou hij - zoals veel lezers nu merk ik- weten wat er "echt" is in het boek. Iemand zei me ze zelfs dat hij hoopte dat het allemaal verzonnen is want dat het land er anders slecht voor zou staan. De Politiek komt niet zo goed uit mijn romanneke. Wees gerust : ik meen het niet allemaal. Maar een aantal vroegere collega's vinden er toch verrassend veel herkenbare episodes in terug. Deze regels staan zondag in het Nieuwsblad, en vond ik wel een uitdagende vraag....

 

 

Vanmiddag was merkwaardig voor mij. Eerst was er een vriend die me meldde dat hij in Turnhout "het boek" had gekocht. Hij had zelfs de moeite gedaan eerst naar een lokale boekhandel te bellen die hem vertelden dat Plan B wel al in de winkel was aangekomen, maar dat ze het boek nog niet in het rek liggen hadden. Maar hij kon het daar wel kopen. En toen kwam mijn zus binnen met een heus exemplaar van Plan B. En ik verzeker je, het voelt vreemd aan om je eigen boek voor het eerst in handen te krijgen. En nu begint de ...boeiende periode. Wat gaan de lezers er van vinden? Ik heb ook mijn vrienden verzekerd dat ik écht niet boos ga worden als ze hun eerlijke mening over het boek vertellen. Liever dat, dan doen alsof ze er van genoten hebben terwijl ze 396 bladzijden lang zich geërgerd hebben aan die miskoop...hihi.

Maar de dag werd pas écht goed toen ik een sms kreeg van een collega..." In Standaard Boekhandel aan de Kouter in Gent ligt je boek sinds gisteren maar de stapel is nu al flink gekrompen dus ik heb er 2 opzij laten leggen om straks te kopen"  Jawadde; stapel flink gekrompen? De allereerste dag? Straks heb ik nog een bestseller geschreven hahaha

Eigenlijk allemaal goed nieuws, behalve de dokter die kwam vertellen dat ik opnieuw moet geopereerd worden aan die brandwonde, en dat het nog wel een week zal duren voor ik naar huis mag. Dit zijn situaties waarin je pas écht de waarde van het RIZIV aan de lijve meemaakt... al was wat ik gisteren in het operatiekwartier meemaakte ook iets voor in komische films, of minstens met een hoog ER-gehalte. De dokters stonden immers een beetje te ruziën terwijl ik al op de operatietafel lag. Iemand bleek vergeten te zijn om "bloed te bestellen". Maar dat kon ter plekke opgelost worden, ze gingen het relatief snel geleverd krijgen en konden alvast beginnen. Of ze het bloed uiteindelijk toch gekregen hebben weet ik niet want ik kreeg snel een gasmasker op de mond om een uurtje te slapen...

 

Greetz,

 

Geert

 

Iedereen weet ondertussen wel dat deze "Plan Blog" indertijd genoemd is naar mijn allereerste roman "Plan B, een politieke satire gebaseerd op nog niet echt gebeurde feiten". En vandaag had ik een plezante vergadering met mensen van Vlaanderens grootste uitgeverij - Manteau- over de lancering van het boek. En voor wie er al evenzeer zit op te wachten als ikzelf : het boek ligt op vrijdag 7 september in de boekenwinkels. 400 bladzijden dik, en 19,95 Euro. Geef toe, een koopje voor zo'n dijk van een boek.  Al wat je wilde weten maar niet durfde te vragen over de Vlaamse politici krijg je daar te lezen...héhé. En dan nog enkele zaken die puur fantasie zijn maar ook niet geheel ondenkbaar ...

 

 

 

 

 

Hoe zou het nog met het Debuut van het Jaar zijn, vraagt U zich af. Of althans, ik hoop dat U zich dat afvraagt, wat goed nieuws is voor mijn uitgever en mezelf. Iemand vertelde me ooit dat er van een of ander boek acht versies waren geschreven vooraleer het gedrukt werd. Ikzelf zit aan de vijfde versie. Ik ben het boek beginnen schrijven in de zomer van 2004, toen ik door omstandigheden buiten mijn wil een wel zéér lange vakantie cadeau kreeg van mijn toenmalige werkgever. Eigenlijk was ik van plan mijn memoires te schrijven over de voorbije kabinetsperiode, maar het werd snel duidelijk dat niemand zou geloven dat er op het Martelaarsplein en omgeving zoveel seks, geweld en alcohol in de lucht hangen. Sommige van mijn herinneringen geloofde ik zélf niet eens meer. Dus werd het een roman, met véél minder seks, geweld en alcohol. De verschillende versies van mijn boek zijn immers nadien als tekenpapier gebruikt door mijn minderjarigen en ik wou het risico niet lopen dat ze de achterzijde van hun kunstwerken met rode oortjes zouden gaan lezen.

 

De eerste versie was een flink jaar later af. Of althans dat dacht ik toch. Twee goeie vrienden, Lieve en Wilfried hebben het ding toen gelezen. Van Wilfrieds commentaar herinner ik me dat een hoofdpersonage in het boek geen overbodige luxe was. Terwijl ik dacht, laat ik de "politiek" maar even centraal zetten.  Maar de Vlaming heeft liever een held van vlees en bloed.  En van Lieve herinner ik me dan weer dat ze om de tien bladzijden in steeds groter geschreven letters ZOT neerpende.  Ik heb beide commentaren zeer ter harte genomen en in het voorjaar van 2006 was versie 2 afgewerkt.

 

Die heb ik naar een uitgeverij gestuurd, die volgens welingelichte bronnen er zeker brood in zagen. Maar het klaargespeeld hebben om het lijvige pak te verliezen. Of zo. Alvast nooit meer iets van gehoord. Het zal hen berouwen, net zoals de Decca-bazen zich collectief van het dak wierpen omdat ze de debuterende Beatles wandelen stuurden. Ik heb het boek zelf niet meer gelezen tot ik er vorig najaar nog eens met een frisse blik naar keek. Ecce : versie drie. Op 8 januari in een dikke envelop, goed gefrankeerd naar Uitgeverij Manteau gestuurd.

 

En sindsdien hebben ze me doen zwoegen voor mijn bescheiden royalties. Al doen zij ook indrukwekkend hard hun best. Geert C. was de eerste om het boek beter te lezen dan ik het ooit geschreven heb. 185 opmerkingen. En toen ik die allemaal opgelost had zaten we aan versie vier.

 

En nu heeft de "persklaarmaker". Iemand die alle taalfouten uit mijn boek haalde, en wiens oog op nog een aantal inconsistenties viel. Ik heb duidelijk een betere getroffen dan Wim Scherpenisse. Zo bleek ik een van mijn personages aan lichtsnelheid naar Zuid-Frankrijk gestuurd te hebben. En dat heb ik vandaag netjes kunnen oplossen met de uurregeling van de TGV naar Avignon bij de hand.

 

Inzake taal- en spellingsfouten viel het nog mee vond ik. Al zal de corrector dat wel niet vinden. Kan waar het kunt moest zijn, u's en jou's door elkaar. Maar alvast geen dt-fout (denk ik). Ik heb wel wat nieuws geleerd over die Nieuwe Spelling. Zoals :

 

Jan Van De Velde moet je eigenlijk schrijven als Jan van de Velde. Maar hij krijgt opnieuw een hoofdletter V als zijn voornaam er niet bij staat.  Het is dus de auto van Van De Velde, maar de fiets van Jan van de Velde. (denk ik)

 

Noch een opmerkelijke vondst : Hergé tekende de gekende reeks Quick et Flupke (oorspronkelijk in het Frans). In Vlaanderen kwamen de albums uit onder de titel Kwik en Flupke kwamen in het Nederlands, maar evengoed als Quick en Flupke.

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag wou ik eens grote indruk maken door het schitterende verhaal te vertellen van de veldslag bij... dzju..hoe noemde die veldslag nu ook weer... Dus, in tweede zit, het verhaal vand ede veldslag bij Karansebés in 1788. Ergens op het einde van de 18 de eeuw wou de Keizer van het Oostenrijks-Hongaars Keizerrijk eens grote indruk maken door de laatste Ottomanen uit Europa te verdrijven. Elke gelijkenis met Filip De Winter is louter toevallig.

Hij brengt een leger van 100.000 man op de been uit het ganse Keizerrijk. Meestal huurlingen zoals dat in die dagen ging. En veel tijd voor training was er ook niet, laat staan inburgeringslessen. In de buurt van het Roemeense stadje Karansebes zouden ze de vijand te lijf gaan en sloegen ze het kamp op. De generaal stuurde een regiment huzaren voorop om de regio te verkennen. Geen Turken te zien, maar wel een groep zigeuners én een niet onaardige voorraad shnapps. Het leger deed wat alle legers doen en sloeg onverwijld aan het zuipen.

Van teen kwam tander en dus begonnen ze voor de laatste druppels ook nog te vechten. Onderling welliswaar

 

De infanterie die op haar beurt het stadje binnentrok wou ook wel de dorst lessen, maar de voorraad drank werd manhaftig verdedigd door de huzaren. Omdat de veldslag niet verliep zoals in de films ( de goeie rechts, de slechte links en elk in keurige en kleurrijke uniformen van verschillende snit) maar een zootje ongeregeld uit verschillende talen tegen elkaar vocht, ontstond gauw de indruk dat ze tegen de Turken bezig waren. Waardoor maar meteen de ganse legermacht werd ingezet.

 

Enkele officieren riepen nog Halt Halt (wat Stop ! betekent in het Oostenrijks), maar de Italianen en Polen dachten niet beter dan dat er Allah Allah! werd geroepen. Wat alleen maar tot gevolg had dat de artillerie ook z'n duit in het zakje deed en de kanonnen liet bulderen.

Om een lange nacht kort te maken, de volgende ochtend vonden de verblufte Turken niet minder dan 10.0000 (tienduizend) dooie Keizerlijke Troepen en géén vijand meer.

 

Maar daar wou ik eigenlijk niet over vertellen. We zaten vanavond immers weer een aflevering (op DVD) van The Wire te bekijken. Een van de vele verhaallijnen is hoe de bijzonder succesvolle politieagenten (die op het punt staan een reeks drugdealers en moordenaars te arresteren) op alle mogelijke manieren worden tegengewerkt door hun hiërarchie. De ene om dat zijn statistieken belangrijker zijn dan het aantal veroordelingen, de andere omdat hij de held van het verhaal nooit gemogen heeft, enzovoort enzovoorts. Zowat elke aflevering dreigt het team ontbonden te worden en de superflikken de laan uit gestuurd. En hoe meer resultaat ze halen , hoe meer tegenwerking van binnenuit ze krijgen. In plaats van steun en waardering van hun eigen bazen.  Hoe is het begot mogelijk, zou je zeggen.

 

Maar daar wou ik eigenlijk ook niet over vertellen. Hij is er immers. Ge stormt de trap af naar beneden en uw moeder staat klaar met de koffie.  "Jongen", zegt ze, " Hij ligt er, hé, in de brievenbus, de catalogus met de zomeruitgaven van De Standaard-Manteau. En uw hartje gaat boem-boem, zong Vuile Mong al. Want ja, dat kan ik nu wel zeggen. In september komt hij uit, "Plan B", een Politieke satire gebaseerd op nog niet echt gebeurde feiten. En het is de grootste Vlaamse uitgeverij die mijn boek uitbrengt. Met trouwens een zeer mooie kaft van Jan Van der Veken, alleen daarvoor al zou je het boek moeten kopen. 288 bladzijden en 19,95 Euro. Die prijs kan kloppen, die bladzijden vond ik wel grappig omdat ik vorige week nog aan het schrijven was. Maar je kan op die internetsites al voorbestellen en zelfs al lovende (haha) kritieken schrijven. Web 2.0 weet je wel.

Ik heb die brochure al tien keer doorbladerd natuurlijk.. sta ik daar te blinken in mijn zondags kostumeke tussen de nieuwe Bob Mendes en John De Lillo. Of tussen Goedele Liekens en Sonia Kimpen (waar het beter tussen staan is). Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik ook tussen een kookboek over mosselen en een pedagogisch boek over jeugdpuistjes sta. (geen verband denk ik)