Ik was vorige week op een conferentie van de Europese Ministers bevoegd voor E-government in Malmö. Ik ben zelf wel geen minister, maar er zaten er nog een paar honderd mensen die verstand hebben van dat onderwerp. Het was niet oninteressant, zoals die prof die ons uitlegde dat historisch de stadsstaten dateren uit de tijd dat 40 km ver was (vandaar dat de Marathon 42 km is vermoed ik), en de natiestaten overeenkwamen met hoever een dagreis per paard ging. Maar tegenwoordig zijn enkel nog de eerste ministers geïnteresseerd in de grenzen van het land. Omdat dit de paaltjes zijn die hun tuintje afbakenen. De rest van het land, en zeker de "digital natives" die geboren zijn toen het internet al uitgevonden was - correctie  : toen het al verkocht werd- leven all over the world. Mijn jongste is opgegroeid in een pinguinland waar ze op haar zes al eens chatte in het engels. Tijdens die conferentie werden we allemaal aangemoedigd om te twitteren. Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen en ik was een redelijk actieve deelnemer. Een mens zou alles doen om de kandidatuur van de Belgische premier als president te ondersteunen uiteraard.Al heb ik toen en passant wel de rechtstreekse verkiezing van de president van Internet voorgesteld, of toch minstens die van Google. Iemand corrigeerde me dat Google geen land was. Waarop ik hem antwoordde dat Google méér weet over hem dan zijn eigen land ooit mag weten, laat staan gebruiken. Ik had vorige week trouwens gehoord dat Google nu een datacenter bouw in internationale wateren. Officieel voor het koelwater, maar dan zijn ze tegelijk ook van al die hinderlijke privacywetten verlost.

 

Maar dit terzijde, net toen we daar in Zweden een optreden van ABBA-klonen ondergingen, kwam het nieuws dat Herman Van Rompuy Uitgesproken in het engels als Rom-poi,  president van de EU werd. En even later heb ik dan iedereen verblijd met de eerste beslissing van de nieuwe president. Er komt een nieuw Europees volkslied in de plaats van die Ode an die Freude. Weg met die oude Beethoven, de Duitsers hebben toch de oorlog verloren (en we moeten ze die toestand rond Opel nog betaald zetten.)

 

Nee "Waterloo" wordt de nieuwe Europese Hymne. Een uitstekende keuze : Een wereldhit gezongen door Zweden, over een Belgische gemeente, en over de laatste keer dat de Engels nog eens iets wonnen van de Fransen.

 

Ik heb tegelijk voor mijn Brusselse vriend meteen ook een Brussels volkslied uit de mouw geschud (er schijnt er zelfs geen te zijn). En welke betere keuze dan Stuck in the Middle with you van Steelers wheel. Luister maar eens goed naar die tekst. Wat kan een Brusselaar anders denken overig de aangrenzende gewesten dan wat Stealers Wheel al zong...En de rest van de tekst is ook wel euh...relevant. ;-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de nieuwe Vlaamse regering zitten flink wat nieuwelingen. Sommigen zelfs zonder echte "politieke" ervaring. Het deed me denken aan een anecdote toen ik kabinetschef was van Luc Van den Bossche. Mijn minister liep niet altijd even hoog op met de parlementairen en hield zich ook niet in dat al eens te uiten. Op een vergadering waar parlementairen van zowat alle politieke partijen aanwezig waren ( de "commissie onderwijs") liet hij zich weer eens het woord "dwaze parlementairen" ontvallen. Niet agressief hoor, maar hij plaagde graag. En ik kon het op dat vlak goed met hem vinden.

Dus ik : "Je weet toch wat het verschil is tussen een dwaze parlementair en een schitterende minister?"

Niemand kon het zo meteen bedenken.

ik : Ne hele knappe  kabinetschef "

Grote partij-overschrijdende hilariteit, behalve bij de enige schitterende minister aan tafel...

 

Maar ik denk nu toch ook dat de nieuwe ministers hele goeie kabinetschefs of godbetert knappe topambtenaren zullen nodig hebben om de regering goed te adviseren. En uit ervaring weet ik dat die niet altijd voorhanden zijn. Maar we blijven op hoop leven...TINA (there is no alternative...yet)

 

 

Gisteren een prettig dineeke gehad bij een oude vriend, die eigenlijk als een "insider" kan beschouwd worden. En omdat we uiteraard nog graag over politiek praten kwam het gesprek natuurlijk op de actualiteit. Hoewel mijn vriend zeker niet wist hoe de zaken precies in mekaar zaten had hij een stelling over het plotse afscheid van Steve Stevaert van zijn job als gouverneur die veel beter in mekaar paste dan wat ik er in de kranten al over gelezen heb.  Stevaert kondigde zijn ontslag aan op verkiezingszondag, en is vorige week de 19^de juli ook effectief ontslagen. Maar wat gaat die dan wel doen. Er wordt wat gezwaaid met allerlei onduidelijke jobs, en ergens las ik zelfs dat Steve naar Parijs zou verhuizen. Nou.. laat ik het discreet stellen dat ik ook niet direct naar Spanje zou willen verhuizen. Ik denk dat ik dan iets meer Spaans zou moeten kunnen dan “Dos Cervesa por favor” of “Vamos a la Playa”.

 

Maar de theorie van m’n gastheer maakte wel zin. Omdat die de in deze tijden gebruikelijke puzzelstukjes in mekaar doet passen. De SP.A mag wellicht 3 ministers aanduiden. Voor Antwerpen is dat Kathleen Van Brempt, maar die zou misschien beter renderen op haar Europees mandaat. Komt voorzitster Gennez in the picture voor dat Antwerps ministerieel mandaat. Ze is wel een ingeweken Mechelse uit Limburg, maar dat mag geen probleem zijn. Antwerpen ziet toch z’n stadsgrenzen altijd zeer groots.

Als dan zelfs Daniël Termont stilletjes suggereert dat hij als voorzitter z’n conclusies zou trekken uit de slechte uitslag van 7 juni.. Zegt dat toch nog iets over haar positie aan de top. (in de partijen wordt de functie van voorzitter vaak hoger ingeschat dan zo’n ministerambt)  En dan komt de post van voorzitter weer vrij. De ex-gouverneur van Limburg die ook alweer naar het partijbureau komt zou zich dan wel eens na hard aandringen kunnen laten overtuigen om zijn job weer “tijdelijk” op te nemen. Grappig dat in hetzelfde tijdvak de VLD ook een ancien uit de stal haalt in hun crisistijd. Al bij al een fraai staaltje van talentmanagement waarop iedereen geacht wordt te landen die goed bij hun capaciteiten past (en ze weghaalt van de  volgens de plannenmakers iets minder geslaagde jobs)

 

Neem er mijn woord niet voor, maar ik gaf mijn maat groot gelijk in zijn voorspelling. En de rest van de avond hebben we wat roddels uitgewisseld over de laatste politieke benoemingen. Daar lees je niets van in je krant omdat de goed geïnformeerde pers er soms enig belang bij heeft om niet te hard in te gaan tegen de politici. En de objectieve pers vaak niet goed geïnformeerd is. Maar het zou toch leuk zijn als een oppositielid eens begint door te vragen waarom we fortuinen besteden aan vacatures, advertenties en vooral hoge facturen van private selectiebureaus als dat circus toch maar moet dienen om een proper imago te geven aan de benoeming van de lang voordien afgesproken winnaar. Maar neem me dit stukje niet kwalijk, ik schrijf dit maar uit chagrijn omdat ik zelf nooit winnaar was. Ik vertel mezelf nu dat dit komt omdat de rest van het peloton op doping mocht rijden. De winnaars zwijgen, en de verliezers geloven het zelf niet eens.

Voila, een hoop inside informatie uitgebracht. Ter uwer amusement.

Steeds meer mensen vragen me waarom het op deze blog zo stil geweest is sinds de verkiezingen. Het gemakkelijkste antwoord is dat ik nu meer een facebooker ben, en daar op elk moment van de dag mijn wijsheden kwijt kan. De ware reden is dat er vooral op het politieke vlak nu heel veel gebeurt en ik daar uiteraard wel een groot gedacht over heb. Maar nog net op tijd besef dat ik in mijn positie dat groot gedacht beter voor mezelf hou. Je weet immers niet wie binnen een paar weken je baas wordt of wat de regering afspreekt als groot programma voor de dingen waar je mee bezig bent. En het zou nogal pijnlijk kunnen worden als een ambtenaar eerst pakweg Minister Huppeldepup of zijn imbeciel kabinet de grond inboort om dan een week later de eed van trouw aan die mensen te moeten afleggen. (Ik ben nog van de oude generatie die de eed van trouw aan Boudewijn heeft afgelegd. Vandaar dat ik nu vermoedelijk nogal trouweloos rondloop).

 

Of dat je op de zijlijn staat te supporteren voor Verkozene Hopsiepopsie en die uiteindelijk niet eens minister wordt omdat die van de verkeerde provincie komt.. Het blijft nogal gek dat dit land bijna per definitie voor 80% wordt geregeerd door mensen waar je nooit kan voor stemmen. Tenzij je naar hun kiesarrondissement wil verhuizen.

 

Maar leid uit deze stilte dus niet af dat ik geen opinie heb, of dat ik in coma lig (wat de verklaring was voor mijn stilte bij de vorige Vlaamse verkiezingen). Of dat ik me niet ongerust maak over een paar dingen. Waar de noodzaak tot besparen nog het kleinste probleem is. Bij een vorige crisis in de jaren 90 kwam mijn kabinetschef m'n burootje eens binnen en vroeg of ik niet een paar ideeën had om snel 3 miljard frank te besparen. 3 uur later had ik al 5 miljard gevonden. Wat uiteraard zeer gemakkelijk is als het niet over je eigen geld gaat. Ik vind nu op dit moment investeren in ICT en E-government zéér belangrijk, en ik kan zelfs uitleggen hoeveel geld dat oplevert. Maar desgewenst kan ik ook flink hakken in de kostprijs van de administratie, welzijn, onderwijs, openbare werken en wat is er nog zoal...

Die andere kunnen wel besparen, dan moeten ze dat bij ons niet doen..;-) Vindt U ook niet dat uw buurman het toch wel breed laat hangen?

Da's in een ministerie niet anders. Komt daar nog bij dat niemand beloond wordt om zuinig te zijn. Integendeel, als je je geld niet opkrijgt ben je volgens alle normen slecht bezig.

 

Maar wat ik zeker niet kan vertellen op deze pagina's is wat ik denk over het niveau over dat clubje van een paar zichzelf en mekaar bedienende generaals die gelukkig voor hen ook door mekaar gewaardeerd worden en elkaar goed vinden. Maar niet snel kunnen betrapt worden op hun eerste origineel  beleidsvoorstel. Het is een lang verhaal, maar ik heb ondertussen wel door dat iemand die politiek dakloos is en niet met z'n baas naar bed kan of wil vaak geen grote carrière wacht. Maar daar moet een mens zich niet aan storen, zo is de ganse wereld nu eenmaal. En we gaan zeker niet veralgemenen.

 

En voor wie nog wil weten hoe het ambtshalve met mij gaat dezer dagen. Ik ben enkel nog beleidsuitvoerend bezig. Het valt me de laatste weken wel op hoe vaak ik allerlei voorstellen moet uitschrijven en berekenen voor de volgende jaren. Maar gelukkig is dat niet verboden. Aangezien ik vraaggestuurd werk, voer ik gewoon uit wat ze me vragen. Dat lijkt trouwens steeds meer de knoop te zijn in die fameuze scheiding van beleidsuitvoering en beleidsvoorbereiding. Ik had dat gewoon niet goed begrepen. De voorbereiding van het beleid is niet meer dan het grondig nadenken en veel vergaderen over procedures, modellen, processen om een beleid te formuleren. Waarna de "uitvoerders" die procedures en modellen moeten toepassen. En dat vind ik schitterend. Ik krijg al m'n hele leven de rietepetiete van die modellen, en nu is er een hele ploeg die dat voor z'n rekening neemt. Al wat ik doe is proberen intelligent te kijken wanneer ze zo'n model voorstellen. 

Al geef ik nog liefst de voorkeur aan onderstaand model. Daar word ik stil van, en da's altijd wijzer dan hier m'n mond voorbij te praten..;-)

 

 

 

Deze week verscheen dit artikel (in het Nederlands) in Samenleving en Politiek. En hier maar meteen de Engelse versie (ik vertaalde het om het te kunnen aan Dr. Carlota Perez laten lezen. In deze troebele politieke tijden, naar mijn bescheiden oordeel de eerste die ik eens een écht positief verhaal over de toekomst hoorde vertellen. Positief, tenminste als we dat goed aanpakken.) Maar lees vooral verder. Hier of door een Sampol te kopen...;-)

 

In December 2008 I followed on an international conference in Stockholm a presentation by Carlota Perez, an older Venezuelan lady, researcher on economy in Cambridge. Afterwards I was really wondering why I had never heard of her before. Because her work in 2002 was visionary, and today very actual. It was for me the first time that I heard anyone develop  a vision in which both the financial and ecological crisis were analysed and I found elements  to tackle both. Perez has no political ambitions herself, but her work is obligatory literature for everyone who wants to develop a political programme for the future.

 

Perez studied the 5 industrial revolutions and their impact. The 5 revolutions which she describes are the first historical best known around 1800, the Second with steam trains and rail way tracks around 1830, the third  brings steal and electricity in 1875, the fourth is the era of oil, cars and mass production after the first world war. Since 1971 we live through the fifth industrial revolution : ICT.  She does not exclude the possibility that there might be a sixth already announcing itself around biotechnology and nanotech. It’s amazing to learn how each of those revolutions had a similar impact for the production apparatus, the financial system, the role of the government and of course also for the society in its whole. What allowed her to predict in her book from 2002 almost perfectly in which crisis we would arrive today.

 

Revolutions are real cracks with the past

 

Each industrial revolution involved a crisis for the old production apparatus. It sounds naturally if you think how the old crafts industry place had to make space for the 19^th century factories. Of how the coach makers and horse shoe smiths lost their customers to the garages and gasoline stations. And perhaps we now undergo the same evolution where the factories of the the last 50 years lose market share and therefore value by newer techniques and a changing society. 

 

Perez also lays systematically the link with the “financial capital” during those revolutions. In the period starting shortly after the arise of a new production manner that capital flows to support those innovative new sectors and help to reinforce their expansion. And that naturally creates large profits and enlarges the capital. Until the riper production manner meets its limits of expansion. However, new markets are opened (of at least prospected) and the system helps the citizens to buy even more.  Buying on credit cards was the driving force behind the expansion during the interbellum.  But also this is  a finite tale.  Whereupon a phase comes in which the financial capital with enthusiasm goes in search of new opportunities.

The inventors who till then with very restrictive resources sat in their garage to develop briljant new things get access to sufficient risk capital to bring their prototypes on the market. And that was the life tale of both Edison, Henry Ford and Bill Gates. Their inventions result rapidly in relatively large profits. Whereupon the capital suppliers demand from their old investments the same return as of those young starters. This are the era in which the production leaders become already more  concerned about their share price then for the actual profit and health of the company. The cleavage between paper prosperity and real value becomes always larger, what leads to the inevitable collapse of the market. 

Old capital based on old industry plummets, and eventually it is new technology, with its capital that the survives. But each time this succeeds only when the society and the government learn to deal with that new paradigm.

To me this looks like the description of the current economic crisis, but the remarkable thing is this has already happened four times. What rises the question why we don’t draw the lessons from these historic events.  But are the at the same time this analysis rises hope for the future. If Perez is right, then this moment marks the fifth particularly unpleasant transition of the existing known economic system into  a new, unknown, system. But in our history books the new system is described each time as a progress. And nobody wants to go back to the preindustrial system, or to the time in which ice had to be delivered at your home with horse and cart.  

The fifth industrial revolution in the overview is the ICT-revolution, which started up in 1971. But in my current job I still encounter people who look at computers like a farmer to the first trains. They were afraid of those noisy machines and were wondering what that would do to their cows. And today the reporting concerning Internet focuses and pc. generally reports about viruses, phishing, hackers etc.  I read an article about the possibility that by means of Facebook confidential company information could leak out. With considerable warnings that managers had to make clear to their staff what they can do and not do on such a social network cannot do. Which to me are not that much different from the rules what a staff member can tell to strangers in an ordinary pub. But when it’s got to do with that unknown Internet everything is much scarier.

 

But a revolution creates also a new future

 

Perez sees the opportunities in that new technology; both economically as ecological. With the possibilities to work from home it is possible to reduce the traffic-jams of  people going to and from their office buildings. But it would help if the government would promote this, instead of taxing the internet connection one gets from his employer as a “benefit in kind”.

 

Perez makes a serious analysis of the elements of what the future paradigm which belongs to that new world could be. It  is the better classes taste of things that are now still seen as luxurious that could become the standard for the lower classes. And in that sense it is certainly interesting to see what is their new standards. Small is beautiful, natural clothing is more fashionable then synthetic, fresh fruit and vegetables are healthier, solar energy is luxurious. And communication, social networks, shopping, learning and entertainment by means of the Internet is better than the old manners. Which has a pleasant environmental impact. My music came in the old days on varnished aluminium and was put in a plastic box and some paper. That had then to be carried by ship of plane to the other side of the ocean, and by lorry to a music shop in my neighbourhood. Where I needed a big stereo to  listen to it. Now I click a bit on my pc and the latest music is downloaded to my MP3 player. And when I get tired of that music I can erase it again with a couple of clicks. Which gives me time to wonder what I can do with those tons of old CD’s that take quite some space in my house.

 

And also the hypermarkets return slowly to a method which was applied forty years ago by small grocery shops.  You can examine their entire offer on your screen and place your order by means of the Internet . You quietly get everything delivered at home. No overflowing parking spaces in front of the mall on Saturday.

And an other is bad news for the traditional record industry and the large distribution centres, but an opportunity for the companies which do use new technologies. And perhaps that is exactly the passage which we experience these decades. Perhaps we must consider the actual crisis as  the announced end of what Perez calls the frenzy period, the period in which the financial capital also in the past took risks like in a casino, with money made of money (and not of investments in production). A revealing paragraph is what she already writes in 2002: “Real estate is one of the preferred targets for speculation. In Tokyo, in the 1980s the grounds of the Imperial Palace had the same nominal value as all the land in California or all of Canada. In the Chicago of the 1880s it was clear that prices had reached equally impossible levels.

Even the capitalists learn therefore nothing from the history, didn”t the current crisis break loose by the loans for immovable property in the United States?

 

So we have to become revolutionaries

 

But although the crack is hard and causing much suffering, the crisis is at the same time the moment in which the future establishes itself. Where it places exactly those new production methods and the way in which the population handles those on the foreground. And at least in perception those modern times were considered to be a progress.

In her presentation in December 2008 she puts: it sounded during the depression of the mid-1930s utopian to predict that blue collar workers would ever have a lifetime jobs and fully equipped suburban houses with a car at the door. Of that most of colonies would gain independence. But that became exactly the case when increasing wages created millions of consumers for mass production sustained economic growth. With those shifts in the consumption pattern made profit-making opportunities.

I want to recommend the work of Carlota Perez as excellent literature for everyone who wants to develop a political programme for the future. Its final conclusion is that the inevitable path of the current evolution requires a modification in business strategy and in government policy. Just like in the previous times.

I will certainly not plead to throw all the “old” overboard, and certainly the workers in the old production system should be assisted to make the transfer to new. But politics that looks ahead instead of only trying to protect acquired rights of the old systems, trying to achieve a status quo is doomed to  undergo the inglorious fate of the Luddites. It is as a matter of fact impressive how Wallonia recently put itself on the map for a number of important investments in ICT-sector. Their old steel and coal industry is in a crisis for a long time , but perhaps  they are at last now building a new future.

History learns us also that such an innovative new way of life must be also led in good ways. Like the distribution of the motorcars made it necessary to define traffic rules there grows a necessity to install some intelligent legislation on Internet movement. It should be  possible for people to buy and pay with some faith by means of Internet, and hackers must be tackled just as rapidly and severely as burglars. What therefore also requires a strengthening or  justifies the existing laws and police force in that area. As through e-government more and more public services become possible by consulting the information which the government asked already, it is wise to invest in the quality and availability of those authentic date sources. And to define a couple of reasonable rules for the protection of your privacy.

When more and more human activities take place by means of computers “green ICT” becomes of vital importance. Just like emission norms exist for factories and cars, standardisation of the energy usage of computer centres and individual laptops is quite useful. A lot more research is needed to develop much more economical appliances. It is no coincidence that Google builds its new date centres on the banks of a river. Their servers produce so much heat that they need a cooling tower similar to those of a nuclear plant.

 

The government can offer a firm infrastructure for that new technology. The state has provided the country with railway tracks for those new trains and with high ways for those cars. In the same philosophy an investment in a strong broadband network will have its economic usefulness. And like you can almost everywhere free on the motorways, there are now already cities which offer free wireless Internet to their inhabitants and visitors.

It is very likely that the Royal Mail and the public transport service lose a considerable number of customers by the rise of e-mail and the fall of the number of daily commuters. But that public transport becomes more important for other reasons. A trend watcher recently stated that young people are much less carfreaks than the generation of their parents. But they make no problem of using trams and busses, of car sharing. Bad news for the car industry, but sounds promising for the environment.

Business also has a profound reflection ahead. What exactly are the current and new products which will buy the customers of morning? And what business models can be built on services like Google, YouTube or Facebook which are as good as free today. To rais income from web ads is only possible when other things still have to be paid for…

 

The planet needs a new future, preferably with us.

 

I found the book Carlota Perez impressive. Not only because she predicted already in 2002, almost to in detail predicted what was bound to happen today. But especially because starting from her historical analysis she searched in search of the new trends that follow such a crisis.

 

In a presentation which Carlota Perez delivered last year on a conference which was organised by CISCO, the driving force behind the Internet, she gave her ideas about how that future could look like. And she enumerates a number of recent developments which could be very healthy for our globe.

If in the future people indeed consume more natural products and healthy feeding, find their entertainment at home with their laptop rather then by driving round with a car, when an international social network is just as normal such as going an evening to the pub, if citizens can learn discuss and criticise the decisions of their politicians by means of really interactive sites, when the new economy is really more based on information than on fuel then has our planet might have the chance on survival it urgently needs.

 

And the seeds of that new way of life are already shooting, it’s now a challenge to stimulate them and increase their chances to live.

Perez states that there is a win/win situation possible for society and economy to walk on the path of durable development. Where ecologists in the past preached in fact a type of sober living that was perceived as an impoverishment,  there is now gradually developing a durable way of life which even is chique. And if the history repeats itself it is that attitude of the current rich citizens which spreads itself in the long run to the less well-off. And with the globalisation those durable products can be distributed to 6.5 billion customers which is a larger market than the current method where a smaller number of people have to by same things over and over again because the fast wear of the products is part of the business plan.

 

The current financial crisis is a very hard nut to crack , but especially the reports concerning the ecological future of this planet I find even more terrifying. With what Carlota Perez has to tell, I had for the first time the feeling that if humanity wants, there really might be a possibility to rescue our world. But that will indeed demand a considerable adaptation to the new times by our governments, businesses, capitalists and certainly also by you and me.

 

Geert Mareels

[1]

[1] http://www.carlotaperez.org/, at lectures you find a number of more recent presentations (also on film)

You can find her presentation of  december 2008 on a site of Cisco:

http://cisco.com/web/learning/le21/le34/nobel/2008/docs/PSSday1perez.pdf

Ik was vandaag present op Belgavox. Dat misschien de afkorting is van Belgian Juke Box. Wat een concert, 50 artiesten kwamen een of twee nummers brengen. En dus bracht elk een hit uit het eigen repertoire. Van Daan over Novastar tot  Will Tura en Toots Thielemans.

Maar er hing dus ook politiek aan vast, minder van de organisatoren dan van onze weldenkende Flamingantistische kringen.

De organisatoren wilden tonen dat alvast in muziek Vlamingen, Brusselaars en Walen wél nog kunnen samenwerken, met mooie resultaten. Iets dat mijn collega's en ik al een paar jaar in e-government bewijzen ook. Niet dat ik me snel een duetje zie zingen met hen. Alhoewel...mijn versie van Putain, Putain, c'est vachement bien, on est quand'meme tous des Européens die ze daar brachten mag er ook wel zijn..

Maar hoor Vlaams Belang en NVA alweer. Dat concert mag volgens hen zeker niet door de Vlaamse overheid of door de Lotto gesteund worden. En het viel me alvast weer op dat de VRT ook weer op veilig speelde en er niet veel woorden aan vuil maakte. Op het radionieuws daarnet was het al geen vermelding meer waard, een soupeeke met 400 mensen dan weer wél. Je zou haast denken dat er een strategie achter zit om alles wat nog positief is voor het samenleven in dit landje niet te veel in de kijkers te zetten.

Ik heb me wel een kriek gelachen toen Laura Lynn op het podium kwam en "Je hebt me duizendmaal bedrogen" zong. Uitgerekend het idool  van Geert Bourgeois zong op dit Belgicistisch evenement waarvan hij vond dat de VRT het vooral niet mocht steunen. Hun houding geeft wel een idee wat ons in dat onafhankelijke Vlaanderen ooit te wachten kan staan : vergeet Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata of Axelle Red (tenzij die weer in haar moers taal zingt). Bon, Eddy Wally dan maar...en Bobbejaan Schoepen.

 

Ah, en het concert begon met deze meezinger van André Bialek, La Belle Gigue. Je zou je afvragen waarom die halve Pool zo gehecht was aan dit landje... Het is geen schitterende opname, maar je krijgt een idee van hoe het klinkt. En yep, na een minuut zie je ondergetekende zelfs meedansen...héhé

 

 

 

 

 

 

 

Waarde landgenoten,

Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet,

 

Ik lees in mijn krant dat U geen vertrouwen meer heeft in de politiek in het algemeen en de regering in het bijzonder. Het tegendeel zou me verbaasd hebben. Zelfs de meest gezagsgetrouwe editorialist slaagt er niet meer in om nog te zeggen wat de partij van zijn keuze wél nog goed doet. De meest radikale maatregel om de economische crisis te bestrijden was het verlagen van het inkomen van het koninklijk huis. En verder zal men later nogal wat doctoraatsthesissen kunnen schrijven over hoe er eigenlijk in 3 jaar geen enkele maatregel beslist, laat staan uitgevoerd werd en het land toch redelijk goed verder boerde. Je zou voor minder anarchist worden. Het leven kan blijkbaar echt zonder macht of gezag. Al zal het zeker ook wel enig belang hebben dat België niet meer is dan een United state of Europe.

Maar het verontrust me nu ook wel dat U die onvrede met de politiek gaat vertalen in een stem voor de Lijst Dedecker. Nu zal ik zeker niet ontkennen dat die Dedecker het al eens bij het juiste eind heeft in zijn kritiek op de meerderheid. Hij is zowat de enige oppositie die kritiek geeft op alle handelingen van de regering, en daarmee vaak in het nieuws komt. Maar wat die partij dan wél voor constructiefs voorstelt is me een raadsel, en de toeloop van opportunisten allerhande om op zijn lijst te mogen figureren doet wel héél erg denken aan Jean-Pierre Van Rossem. Ik weet eigenlijk niet veel van zijn programma, behalve belastingsverlagingen voor de armen en het verhogen van de snelheidslimieten.

En dan die heropvoedingskampen voor jongeren zijn ook wat vreemd, als die gasten al niet op hun 16 voltijds aan het werk gaan (nog zo'n voorstel). Maar niet al zijn voorstellen zijn onredelijk, al is het weer typisch dat de vakbonden flinker worden aangepakt dan de bedrijfsleiders die nu volledig op uw fiscale kosten ogen gaan dineren. Elke werkloze die voor LDD denkt te kiezen zou zich beter toch eens realiseren dat hij dan zijn eigen dopgeld in tijd beperkt.

Wat het de Antwerpenaren nu gemakkelijk maakt : als ze voor die brug zijn stemmen ze best VLD, als ze tegen zijn voor de SP.A en als ze er later aan 190 km per uur willen overrijden kiezen ze best voor LDD.

 

Maar LDD nu al als tweede partij... "Incontournable". Dat zal een fraaie regeringsvorming in Vlaanderen opleveren. Want je moet al een echte tsjeef zijn om met gelijk welke partij een compromis te willen sluiten, en die vind je bij de CD&V ook al niet meer. Behalve misschien dat meiske dat nu uitlegt dat de Paus altijd gelijk heeft. Een goede katholiek die nog weet wat er in het Eerste Vaticaans concilie in 1870 terzake beslist werd.

 

Het dilemma is dat mensen die tégen de klassieke politieke partijen zijn nu gaan stemmen voor een partij die de politieke miserie alleen maar groter gaat maken. Die Dictatuur uit Plan B wordt me steeds aantrekkelijker. Maar als alternatief : stem blanco of ongeldig. Als het er véél zijn is dat al een even sterk signaal dan voor zo'n "protestpartij" te kiezen. Met dat verschil dat we iets sneller weer een regering gaan hebben en dat die iets sneller weer wat kan doen voor de mensen.

Lijkt toch beter dan een formatieberaad van een maand of vijf met de Vlaamse versie van informateurs, formateurs en verkenners. Blanco's tellen niet mee voor de uitslag, dat is waar. Maar in de opiniepeilingen van De Standaard of La Libre tellen ze die ook al niet meer mee.

 

En als je voor een klassieke partij stemt, denk dan ook 2 keer na. Stem niet zomaar voor die "kinderen van" die nog maar een paar jaar met een auto mogen rijden, maar nu wél al een land besturen. Als "eerste werkervaring er meteen een "eerste Politieke ervaring" bij krijgen...  En stem ook niet zomaar voor die BV's die wel charmant acteren maar nooit een begroting gezien hebben. En lees begot die partijprogramma's eens.

 

U bent wel niet tevreden over onze politici maar U heeft ze wel allemaal gekozen. Eigenlijk heeft het volk geen recht van spreken als ze over de zwakheid onzer politici klaagt. Over de top van Fortis of GM heeft niemand iets te zeggen, over de bewoners van de Wetstraat of het Martelaarsplein des te meer.

 

Gegroet, waarde landgenoten.

 

 

 

 

 

De rechtgeaarde, volbloed Vlaamse werknemers zullen het wel al weten. En ik ga straks eens kijken, vandaag staat er 250 Euro extra op onze bankrekening. Ik heb het nieuws niet zo goed gevolgd moet ik eerlijk bekennen. Heeft dit nu met de crisis of het begin van de vasten te maken. Maar ze zijn zeker welkom.

 

Ik zit er wel al een hele tijd mee in dat 2 van mijn collega's dat geld niet krijgen. De ene woont in Brussel, de andere net over de taalgrens in Wallonië. Iemand moet geredeneerd hebben dat de ene minder verplaatsingskosten heeft, en de andere daar toch alleen maar naar toe getrokken is voor de goedkopere vastgoedprijzen. Waar ongetwijfeld wel iets van aan zal zijn. Al valt het ook niet uit te sluiten dat er bij landverraders bij zijn die verhuisd zijn omdat ze ooit verleid zijn door een Waal of Brusselaar. En dan kunnen ze Vlaanderen toch niet verwijten dat we daar niet voor betalen. En die 2 andere gewesten kunnen zonder probleem ook 250 Euro cadeau doen, maar dan moeten ze ophouden met hun geld aan de PS te geven, niet?

 

Ik ben persoonlijk nog wat ouderwetser, en al aan de unief heropgevoed door een stel Dolle Mina's (dag Mich ) met o.a. de slogan "gelijk loon voor gelijk werk". Al ging dat misschien ook enkel maar over Vlaamse meisjes. 

 

Maar wie zich wil bekeren en Heim ins Reich komen, zal ik helpen. Je mag je domiciliëren in mijn ouderlijk huis in de IJzerkotmolen in Zwalm, waar sinds ik naar de Onafhankelijke stadsstaat Gent verhuisde toch een kamer vrij staat. Je moet er niet echt gaan wonen hoor, het ligt nogal veraf van Brussel. Maar het Rijksregister komt toch niet vaak controleren waar je écht overnacht. En het is er niet duur, mijn ma vraagt als huurgeld : meehelpen pannenkoeken bakken als het daar druk is. (Ik betaal nog steeds vaak huur als ik er passeer). En ik help jullie blokken voor jullie integratieproef.

En denk eens aan alle voordelen : je krijgt je 250 Euro, en die premie voor kinderopvang, en je kan in juni stemmen voor échte Vlaamse toppolitici in plaats van voor pakweg Brigitte Grouwels of Joelle Milquet. En vooral : wie in onze administratie meewerkt aan een beter Vlaanderen moet daar op alle vlakken de vruchten van kunnen plukken. Nu kan je zelfs niet eens testen wat wij van Corve bouwen.

 

Maar goed, ik zal met mijn 250 Euro je een koffietje trakteren.

 

 

 

 

 

 

Net nog een mailtje gekregen van mijn vriend Obama. He knows he can rely on my spirit...;-)

 

Geert -- The economic crisis is growing more serious every day, and the time for action has come. Last week, the House of Representatives passed the American Recovery and Reinvestment Act, which will jumpstart our economy and put more than 3 million people back to work. I hope to sign the recovery plan into law in the next few weeks. But I need your help to spread the word and build support. It's not enough for this bill to simply pass Congress. Americans need to know how it will affect their lives -- they need to know that help is on the way and that this administration is investing in economic growth and stability. Governor Tim Kaine has agreed to record a video outlining the recovery plan and answering questions about what it means for your community. You can submit your questions online and then invite your friends, family, and neighbors to watch the video with you at an Economic Recovery House Meeting. Join thousands of people across the country by hosting or attending an Economic Recovery House Meeting this weekend. The stakes are too high to allow partisan politics to get in the way. That's why I've consulted with Republicans as well as Democrats to put together a plan that will address the crisis we face. I've also taken steps to ensure an unprecedented level of transparency and accountability. Once it's passed, you will be able to see how every penny in this plan is being spent. You can help restore confidence in our economy by making sure your friends, family, and neighbors understand how the recovery plan will impact your community. Sign up to host or attend an Economic Recovery House Meeting and submit your question for the video now: http://my.barackobama.com/recovery Our ability to come together as a nation in difficult times has never been more important. I know I can rely on your spirit and resolve as we lead our country to recovery. Thank you, President Barack Obama

Ik heb 2 dagen geleden op Facebook een groep gestart "Tegen het ontslag van Nathalie in NY wegens een dronken Belgische Minister". Het verhaal zal je onderhand wel kennen. De jongedame Nathalie Lubbe Bakker was nogal verbijsterd over het optreden van een duidelijk aangeschoten De Crem tijdens een bezoek in New York en nog meer over het volgende tafereel :

 

Deze hymne voor de berooide medemens uit de tijden van de (vorige?) Great Depression. 1931. En nu maar hopen dat Keynes ons weer te hulp schiet?

 

Wie mijn onvolprezen roman Plan B gelezen heeft zal wel weten dat ik niet zo erg oploop met het gemiddelde lerarenkorps. Al zal ik zeker niet veralgemenen, sommige van mijn beste vrienden zijn onderwijzers.

Terwijl men druk boeken volschreef over het pedagogisch project van de school,  werden je kinderen overgeleverd aan chronisch malcontente, gefrustreerde en maatschappelijk ondergewaardeerde sadisten. Underachievers die enkel nog voor het onderwijs kozen omwille van de uren van vijftig minuten, de weken van 20 uur en de jaren van 30 weken. Om tussen elk lesuur snel een sigaretje te komen draaien en tegen de collega’s te klagen over ‘die van 5B’. De leraarskamer als voorgeborchte van de hel. Wie ooit met enthousiasme de school binnentrad, kwam er na twintig jaar buiten met een depressie en een uitgezaaide longkanker.

Het gekke is dat zelfs de meeste leerkrachten dat geen slechte paragrafe vinden. Het lijkt nog te kloppen ook. Ik hoorde gisteren dat er een soort wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd is naar de combinatie van werk en gezinsleven. En je gelooft nooit wie er naar eigen zeggen het minst in slaagt om arbeid en gezin te verenigen. Jawel, de schoolmeesters. Wij buitenstaanders denken dan dat zij toch altijd thuis zijn als hun kinderen thuis zijn, dat ze op woensdagmiddag rustig naar de supermarkt kunnen en niet op zaterdag aan de ellenlange rijen moeten aanschuiven, en dat ze niet zoals alle tweeverdieners vorige week moeten jongleren om die herfstvakantie te overbruggen  Om nog maar niet te spreken van de "pedagogische studiedagen", die merkwaardig bijna altijd voor een verlengd weekend lijken te zorgen maar ons niet-pedagogiekers wel weer laten opdraaien om onze kroost niet moeder-ziel alleen thuis te laten. Maar blijkbaar vinden ze het een herculestaak om op hun keukentafel met rode stift over ons proefwerken te gaan terwijl hun kinderen aan dezelfde tafel hun huiswerk maken.

Maar het lerarengild vindt dus dat zij hun werk niet goed kunnen combineren met hun gezin. Tja, zoals ik de meeste in mijn schooltijd bezig zag...als die thuis even streng, vals autoritair en onaanspreekbaar waren als in de klas, dan vallen ze inderdaad met niemand te combineren. En nu gaan ze met dat wetenschappelijk onderzoek (nou ja) in de hand nog méér verlof vragen. Omdat het zo moeilijk en belastend is met uw kinderen om te gaan. Straks zal nog blijken dat de énige die werk en gezin goed kunnen combineren de werklozen en gepensioneerden zijn.

Disclaimer : deze opinie is een grove veralgemening die gebaseerd is op een onaangename schooltijd in verschillende Gentse, Geraardsbergse en Zottegemse lagere en middelbare scholen. In dit blogstuk worden geen uitspraken gedaan gericht op het huidig lerarenkorps en zeker niet dat van de scholen waar mijn kinderen ingeschreven zijn, of op mijn onderwijzende vrienden en familieleden. En wie zich toch aangesproken voelt buist mij maar. Al zou je die "wetenschappers" die zo'n resultaat afleverden beter een dikke buis geven...;-)

 

 

Ik zat de laatste dagen met enige verwondering te kijken hoe vaak mensen vinden dat een ander géén vrije meningsuiting mag hebben. Tenzij om te vertellen wat men graag wil horen. Ik was vorige woensdag naar de "Leesclub" van De Standaard getrokken (in de overigens echt toffe boekhandel Passa Porta in de Brusselse Dansaerstraat). En daar had men Tom Naegels in debat gezet met een vertegenwoordiger van de AEL (yep die van Abou Jahjah), alles netjes op intellectueel niveau gebracht door Marc Reynebeau. 

De echt wel sympatieke vertegenwoordiger van de Antwerpse Migranten stoorde zich er aan dat Naegels niet anti-racistisch genoeg was geweest in zijn boek. Ik heb vanuit het publiek zelf nog gezegd dat ze Naegels dankbaar mochten zijn, het boek en de film vallen goed in de smaak. Een pamflet voor de overtuigden zou door veel minder volk bekeken worden. En nadien babbelden we nog wat na. Ik heb de AEL toen een communicatie-advies gegeven. In plaats van een al gedrukt boek aan te vallen, kunnen ze beter zeggen hoe scherp Naegels een paar mechanismen heeft beschreven en die nog eens extra uitleggen (voor alle lezers die de boodschap niet goed hadden begrepen...) Beter meesurfen op de golven van populariteit die "Los" nu toch heeft in plaats van de voorspelbare migrantenrol te spelen dat niet iedereen in Los een overtuigde anti-racist is. En eerlijk..ik vond De Strangers in mijn tienerjaren altijd al heel plezant. Ik wou daar eigenlijk ook iets over zeggen, omdat ze het niet vonden kunnen dat in de film "Allah is groot, maar ziekenkas is groter" wordt gezongen. Ik wou opmerken dat Schele Vanderlinde een nog veel grotere hit was, maar niet echt in de smaak zal gevallen zijn bij onze loensende medemens. Maar ik bedacht net op tijd dat ik daarmee de moderator misschien ongewild ging aanvallen...

 

En dan nu de ganse rel rond de forel van Hitler. Als je sommige bezig hoort moet niet enkel dat programma van de VRT geweerd worden, maar zouden we bijna dat beest zelf moeten boycotten. Al had ik vanavond eigenlijk wel graag gehoord hoe dat in mekaar zat met die vegetarische Führer. In Wikipedia zegt men dat hij dat niet zo fanatiek was, maar forel staat niet hoog op zijn lijstje. Duif daarentegen... Maar goed, verschillende mensen vreesden dat we allemaal Nazi's gingen worden omdat Hitler lekkere dingen at. Toegegeven, er is eens een SP.A-voorzitter geweest die kiezers trok door zijn eigen kookboek, maar of dit nu een herhaalbaar recept is...De forel is trouwens met uitsterven bedreigd. Dus is dat de enige goeie reden om er geen recepten meer voor de ether in te sturen.

 

In De Morgen schrijft Yves Desmet (wiens naam ook in Los valt) een mooi artikel onder de titel "willen de forellenverbranders nu ophouden?" Jammer dat op dezelfde bladzijde iemand anders de kolommen vult met bezwaren tegen het programma "Doodgraag leven". Het volgt wel keurig het levenseinde van vijf terminale patiënten, maar dit blijkt moeilijk te slikken voor anderen die in zo'n situatie verkeren of recent familie verloren hebben. Ik heb het zelf nog niet gezien, maar ik loop zelf al een jaar met het gevoel dat mijn eigenste Bijna Dood Ervaring ook wel verfilmbaar is. Maar dan met een Happy End (gelukkig voor mij dan toch). Het blijft nog steeds wat raar doen als een verpleegkundige van Intensive Care op het UZ me vertelt dat mijn case een goede illustratie is dat ze altijd hun best moeten doen, ook bij hopeloze gevallen. Nu zal je wel veel mensen vinden die me een hopeloos geval vinden, maar als je chirurg dat ook al vindt. Ik denk dat ik in aanmerking kwam om "gesterkt te worden door de laatste sacramenten". Maar als je aan Hitles forel geen botersaus moet verkwanselen, kan je die sesamolie ook wel beter achterwege laten bij deze knaap.

 

Alla: voor wie er nog aan twijfelt :

Het denken mag zich nooit onderwerpen, noch aan een dogma, noch aan een partij, noch aan een hartstocht, noch aan een belang, noch aan een vooroordeel, noch aan om het even wat, maar uitsluitend aan de feiten zelf, want zich onderwerpen betekent het einde van alle denken.

Henri Poincaré

En voor al de rest : knijp eens een oogje dicht als iets je ergert :

  

 

Dezer dagen verschenen er al meer analyses over de slechte peilingen voor de SP-A dan dat die partij zelf nog het nieuws haalde. Eerst met die opiniepeilingen zelf, nadien ter gelegenheid van het congres van dit weekend. Waarbij er telkens wel op gewezen wordt dat het opmerkelijk is dat de socialisten tijdens een financiële crisis waarbij het kapitalisme in mekaar stort niet echt aan de winnende hand lijken, of zelfs maar de media domineren. Zelfs de rechterzijde vindt dat opmerkelijk. Het potsierlijkste artikel kwam van Bart De Wever wiens "gedachte in De Morgen" eigenlijk niet meer dan wat antiek tegen de schenen stampen is "à la Stevaert is bij Fidel geweest". Ook een grappige voor deze historicus is de vaststelling dat "  dit land sinds de Tweede Wereldoorlog bijna voortdurend mee door socialisten is bestuurd. ". En die socialisten maar denken dat het zijn kartelgenoot CVP was die op Van Acker, Leburton en Verhofstadt na, de laatste vijftig jaar de premiers leverde. Ik telde het eens na tussen 1945 en 2008 waren er 24 jaar regeringen zonder socialisten. Merkwaardige definitie van "bijna voortdurend". Maar goed, allemaal niet belangrijk.
Veel andere commentaren zijn iets interessanter en lezenswaardig, maar beperken zich jammer genoeg allemaal tot verklaringen waarom het niet goed gaat met de SP.A, inclusief allemaal bedenkingen bij het optreden, of vooral gebrek er aan, van de voorzitster. Vaak nagels met koppen, alleen beperken ze zich jammer genoeg net iets te veel tot een soort kunstkritiek. Ze weten feilloos te duiden wat verkeerd loopt, en verklaren waarom, maar niemand waagt er zich aan wat die partij dan wél zou moeten doen om uit het moeras te geraken.

Ik moest toch glimlachen toen ik las dat Erik De Bruyn verkiesbare plaatsen voor SP-A Rood opeist op de SP.A lijsten. Ik ken Erik nog van in mijn Jongsocialisten tijd toen hij de prominente aanvoerder was van Militant, de Trotskystische vleugel binnen de JS. En eigenlijk waren dat Entristen. Dat zijn er die de Socialistische heilstaat willen vestigen door de macht te veroveren binnen de klassiek reformistische structuren van vakbond en partij. In plaats van een stevige revolutie te plannen zoals de Amadezen. Ergens op het internet worden ze omschreven als "Undercover Agents", en dat vond ik wel een goeie.

Die gasten waren wel altijd goed voor een stevig debat, en vaak hadden ze zelfs gelijk met hun linkse standpunten. Maar de macht hebben ze nergens veroverd in de laatste 70 jaar. Maar het zal ook wel een van de eerste keren zijn dat de officiele structuren zo zwak staan. En dat ze toch wel moeten missen dat ze geen eigen Volksgazet meer hebben om eens wat tegenwind te horen. Zoals Walter Pauli vandaag in De Morgen schrijft, het plezier waarmee de tegenstanders in elke bank de socialisten verantwoordelijk stellen... Verwilst in Fortis, Stevaert in Ethias.
Anderzijds : De CVP-ers moesten van de vrouwen afblijven, en de socialisten van het geld. Dus toch maar eens uitzoeken wie er nu bij Hot Marijke geweest is. Of beter nog, wie er met z'n Dexia-aandelen heen trekt. De sexy jonge dame geeft imers korting aan de aandeelhouders. Daar kan Leterme een puntje aan zuigen. Overigens, dit moet toch wel de eerste hoer zijn (tenminste als dusdanig erkend) die in De Standaard staat met een foto van haar rondborstig karakter én een link naar haar website.  Eindelijk wordt De Standaard weer een dagblad voor staatkundige, maatschappelijke en economische belangen. En toegegeven Hot Marijke die ministers op bezoek krijgt, korting geeft aan aandeelhouders en een bijzonder beroep uitoefent. Dat zijn al die belangen inéén. Maar ik dwaal af. Caroline Gennez zou beter eens onthullen welke politici daar voor zichzelf komen in plaats van voor het volk op te komen...

 

Er zijn overigens nog socialisten met frisse gedachten. Frank Keunen (SP.A), schepen in Diepenbeek en adviseur van minister Frank Vandenbroucke, pleit voor meer  ontspanning en meer "gezonde seks".  "Ik wil een maatschappij waar de mens zichzelf kan zijn. Als ik SP.A-voorzitter was, zouden ontstressen en ge-
 zonde seks in het verkiezingsprogramma staan", zegt hij op zijn website. Al zegt iemand (die er misschien meer verstand of van heeft???) dat het nog de vraag is of de diensten van Mevrouw Hot Marijke wel onder de definitie van "gezonde seks" vallen. Tja, zo'n masochist krijgt veel slaag dacht ik. En of dat gezond is? Ik ben zeker geen kandidaat om dat onderzoek te doen...                                  

 

En volledigheidshalve : ik heb ook desgewenst nog wel béter advies de SP.A-voorzitter, maar ik word daar de laatste jaren niet meer voor betaald hé... Grijns.

 

 

 

De kranten meldden met enige verontwaardiging dat de Pechere tuin aan het Rijksadministratief Centrum onverwacht was verdwenen door de werken aan de Financietoren. Pechere blijkt onder meer de tuinarchitect geweest te zijn van de Expo 58. Maar voor veel ambtenaren die ooit in dat overigens vreselijke gebouw van het Rijksadministratief centrum gewerkt hebben roept die tuin wel enkele andere herinneringen op. De tuin bestond immers uit een soort doolhof van 3 meter hoge hagen. En dus vonden veel koppeltjes dat ze daar beschut wel enig intiem contact konden hebben zonder dat ze van de straatkant te zien waren. Een kleine vergissing want in hun opwinding vergaten ze dat een paar honderden mensen vanaf de derde verdieping van het gebouw een vrij fraaie inkijk hadden in die tuin. Het Vlaamse (en Franse) ministerie van Onderwijs waren er tot een aantal jaren geleden gevestigd, en ik heb er ook nog een kantoor gehad toen Luc Van den Bossche en later Eddy Baldewijns en Steve Stevaert daar op de bovenste verdieping hun intrek moesten nemen. En er was een goede collegiale afspraak dat wanneer er beneden iets te beleven viel, ook de andere kant van het gebouw uitgenodigd werd om getuige te zijn van de prille liefde of  hormonale opstoten. Ik heb me trouwens altijd afgevraagd wie daar ging zitten, want alle ambtenaren van het gebouw wisten dat het absoluut geen discrete plek was.

 

Het RAC staat bij mijn weten al jaren leeg, dus heeft het ook niet veel zin meer om die tuin daar te houden. Je moet ook geen bioscoopzaal overeind houden als er geen publiek meer is hé...;-) En als ze dit hier al ooit zouden lezen : Iedereen heeft jullie toen bezig gezien, Frank en Sandra !

 

 

“Zo kan het niet verder !”, riep Nora Van Aken uit. “Die mannen denken nu al jarenlang maar aan één ding”. De andere vrouwen gniffelden al. Ze hadden alles verwacht behalve dat hun voorzitster over de seksuele fantasietjes van haar collega’s zou beginnen jammeren. Maar Nora ging verder. “ Dat is nu al jaren dat het ganse land plat ligt omdat die mannen het alleen maar willen splitsen. We hebben nu zelfs onze banken moeten nationaliseren, en al wat de mannelijke politic hier nog konden over verzinnen is dat ze de Raad van Bestuur gaan hersamenstellen. Weer met vriendjes en andere canapé-gezelschap zeker? En wat is het eerste dat ze doen met Fortis en Dexia : Splitsen! En ze hebben nog gelijk ook : alles wat ons ergert moeten we opbreken, splitsen, verkleinen, kleineren !"

Het duurde niet lang of de ganse bijeenkomst van de Landelijke vrouwen Bond was het er over eens dat de mannen moesten ingetoomd worden in hun politieke ambities. Het ledenaantal van de bond was de laatste jaren flink gestegen door de populaire serie “Boer zoekt Vrouw”.  Er waren nogal wat vrouwen gevonden, maar die keken er toch van op dat het boerenleven er vooral in leek te bestaan om met de tractor rond te tuffen terwijl zij zelf de koeien mochten melken.

Nora ging verder : “Ik stel voor dat we het land splitsen ! Maar niet tussen Vlamingen en Walen, niet tussen Gentenaars en West-Vlamingen, niet tussen rijk en arm. Maar tussen ons en de ons onderdrukkende minderheid ! De transfers tussen vrouwen en mannen is verdorie veel groter dan die tussen Vlaanderen en Wallonië, dat verzeker ik je ! Wij doen al eeuwen al het werk in huis en krijgen daar geen cent voor. Mijnheer gaat een beetje vergaderen, noemt dat werk en hoe meer je vergadert hoe meer je verdient. Om maar een voorbeeld te geven. Hun auto’s zijn groter, hun hobby’s duurder, en ze willen verder reizen dan de gemiddelde vrouw. En wie betaalt dat allemaal? Wij, die trouwens de meerderheid zijn in dit land, en in de meeste landen ! Om nog niet te spreken van China waar de mannen de meisjes vermoorden om toch maar in de meerderheid te kunnen blijven.”

Die avond werd het revolutionair plan verder gesmeed. Het was wel een gegeven dat vrouwen en mannen door mekaar leefden en dus moeilijk konden gesplitst worden, maar dat klein technisch  had de splitsing tussen Vlamingen en Walen ook nooit in de weg mogen staan, denk maar aan Brussel en de rand.

De vrouwen werkten een eenvoudige splitsing uit op basis van het rijksregisternummer. Wie een even getal had mocht voortaan behoren tot de Matriarchale republiek Belgia. En die zou alle inkomsten en uitgaven beheren van het land, en de wet stellen. De mannen met de oneven getallen behoorden voortaan tot de eerste kolonie van Belgia, en zouden vooral ingezet worden voor uitvoerend werk. En nu nog even onderhandelen met de mannen om ze te overtuigen dat die staatshervorming ook in hun voordeel was ! En nee, ze kregen niets in de plaats, die profiterende mannen. Zeker geen seks vanavond, laat staan zakgeld in de week. Elke vrouw betaalde nu al gemiddeld 1000 Euro per jaar aan de andere kant.

En als die venten tegenpruttelden was er niets dat niet kon opgelost worden door er ook de bijl in te zetten. Splitsen die klojo's !